Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Sopocie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 stycznia 2025 roku

Sąd Rejonowy w Sopocie Wydział I Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Anna Olszewska-Kowalska

Protokolant: sekr.sąd. Magdalena Trąbicka-Patron

po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 roku w Sopocie,

na rozprawie

sprawy

z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w S.

o zapłatę

I.  oddala powództwo w całości

II.  zasądza od powódki (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę (...) (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) złotych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł pozew o zasądzenia na rzecz powoda od pozwanego (...) S.A. w S. kwoty 60.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 8 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, że wnosi o zasądzenie od pozwanego jako ubezpieczyciela lekarza M. B. (1) kwoty, jaką powód wypłacił na rzecz poszkodowanej P. D. (1) jako ubezpieczyciel (...) Szpitala (...) PUM w S., w związku ze szkodą (krzywdą) wyrządzoną poszkodowanej przez lekarza M. B. (1), wynikającą z błędu medycznego lekarza M. B. (1) popełnionego podczas zabiegu operacyjnego, polegającego na podwiązaniu lewej tętnicy płucnej zamiast przewodu tętniczego, co doprowadziło do śmierci poszkodowanej.

W dniu 5 maja 2020 roku M. B. (2) łączyła z (...) Publicznym Szpitalem (...) w S. umowa cywilno-prawna. W okresie tym pomiędzy ww. szpitalem a powodem obowiązywała umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, potwierdzona polisą nr (...).

Pozwany zawarł umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z lekarzem M. B. (1).

Wskutek spowodowanego przez lekarza M. B. (1) błędu medycznego, powód dokonał na rzecz poszkodowanej wypłaty 60.000 zł – rodzicom poszkodowanej. Powód wskazał, że skoro zrekompensował poszkodowanej doznaną krzywdę to powodowi przysługuje roszczenie do ubezpieczyciela sprawcy szkody o zwrot wypłaconej sumy pieniężnej.

Powód wezwał pozwanego do zapłaty. Pozwany odmówił wypłaty i stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności cywilnej. (pozew – k. 4-6)

Nakazem zapłaty z dnia 11 stycznia 2024 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty – k.35)

Pozwany zaskarżył powyższy nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, że zgodnie z przepisami, lekarz operujący odpowiada na zasadach ogólnych, tj. na zasadzie winy. W postępowaniu operatora i przy wykonywaniu samej operacji nie stwierdza się winy lekarza, zatem nie ma też jego odpowiedzialności cywilnej, co oznacza, że nie odpowiada również pozwany jako ubezpieczyciel OC lekarza operującego. Rzecznik Praw Pacjenta wskazał, że świadczenia były udzielone zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, jedynie wskazał kilkudniowe opóźnienie w operacji. Pozwany nie ma wiedzy z jakiego powodu (...) jako ubezpieczyciel szpitala w S. wypłaciło rodzicom 60 tys. zł, czy toczyło się postępowanie sądowe, czy zawarto z rodzicami ugodę. Nie wiadomo też pozwanemu dlaczego (...) jako ubezpieczyciel szpitala wypłacił odszkodowanie, skoro operator nie był pracownikiem szpitala. Pozwany zwracał się do powoda o przesłanie akt likwidacyjnych dotyczących tej szkody, ale powód do dnia dzisiejszego akt nie przesłał. (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 38-42)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

W dniu 25 marca 2019 r. pomiędzy (...) Publicznym Szpitalem (...) w S. a M. B. (1) została zawarta umowa o udzielanie świadczeń zdrowotnych. Zgodnie z §4 ust 1 umowy przyjmujący zamówienie (tj M. B. (1)) zobowiązał się wykonywać świadczenia będące przedmiotem umowy zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz ze szczególną starannością.

Zgodnie z §7 ust 5 i 6 umowy odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy udzielaniu świadczeń w zakresie przedmiotu umowy ponoszą solidarnie udzielający zamówienia i przyjmujący zamówienie, z zastrzeżeniem, że przyjmujący zamówienie ponosi odpowiedzialność za szkody powstałe w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem świadczeń zdrowotnych określonych umową, a wynikłych z przyczyn leżących po stronie przyjmującego zlecenie.

(dowód: umowa o udzielanie świadczeń – k. 11-14)

M. B. (1) zawarł z pozwanym (...) S.A. z siedzibą w S. umowę ubezpieczenia w zakresie obowiązkowego OC podmiotu wykonującego działalność leczniczą, potwierdzoną polisą nr (...). Polisa obowiązywała w okresie od 12 stycznia 2020 r. do 11 stycznia 2021 r.

(dowód: polisa – k. 15)

W dniu 24 grudnia 2019 r. pomiędzy (...) Publicznym Szpitalem (...) w S. a (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. została zawarta umowa nr (...), której przedmiotem są

1)  Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody będące następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

2)  Dobrowolne ubezpieczenie od Odpowiedzialności Cywilnej za szkody na osobie powstałe w następstwie udzielania bądź zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach prowadzonej działalności leczniczej

3)  Dobrowolnego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności oraz posiadania mienia

Umowa została potwierdzona polisą nr (...). okres ubezpieczenia oznaczono od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.

(dowód: umowa nr (...) – k. 17-18, polisa – k. 16)

Pacjentka P. D. (1), urodziła się przedwcześnie w dniu 11 kwietnia 2020 r. w (...) Publicznym Szpitalu (...) w S.. W wyniku postepowania diagnostycznego i terapeutycznego stwierdzono obecność drożnego przewodu tętniczego. Wobec nieskutecznej próby leczenia farmakologicznego pacjentka została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego - podwiązania przewodu tętniczego.

W dniu 5 maja 2020 r. pacjentka przeszła zabieg podwiązania przewodu tętniczego w ramach konsultacji specjalistycznej, zabieg przeprowadził M. B. (1), konsultacja polegała na operacji podwiązania przewodu tętniczego B.. Zgodnie z opisem konsultacji: z dostępu przez lewą torakotomię dotarto do jamy opłucnej. Po odsunięciu płuca zidentyfikowano przewód tętniczy. Podwiązano przewód tętniczy. Zamknięcie warstwowe rany operacyjnej.

W dniu 6 maja 2020 r. stan pacjentki pogorszył się, została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego w dniu 8 maja 2020 r. W dniu 8 maja 2020 r., po przeprowadzeniu reanimacji, pacjentkę uznano za zmarłą.

Zmarłą skierowano na sekcję zwłok, w skierowaniu wskazano, że do wyjaśnienia jest umiejscowienie opaski uciskowej na (...).

Zgodnie z opinią końcową badania sekcyjnego stwierdzono: skrzepy krwi w tylnym dole czaszki, próbę wodną płuc obustronnie ujemną, znaczną asymetrię w ukrwieniu płuc, opaskę uciskową na naczyniu przebiegającym pomiędzy podstawą serca a wnęką płuca lewego zamykającą światło tego naczynia, powiększenie i przekrwienie nerek. W wycinkach narządów pobranych podczas sekcji stwierdzono: cechy niedojrzałości ośrodkowego układu nerwowego, niedodmę płuca prawego, niedodmę i bardzo silne przekrwienie płuca lewego oraz cechy niedojrzałości i wylewy krwotoczne w obu nerkach. Przyczyną zgonu było zaostrzenie niewydolności oddechowej.

(dowód: dokumentacja medyczna P. D. (1), w tym: dane personalne matki – k. 62-63, karta uodpornienia – k. 64, przyjęcie do szpitala (...). D. – k. 65, ośw. do uzyskiwania inf. przez P. D. – k. 66, karta oceny ryzyka zakażenia u noworodka – k. 67, badanie lekarskie po urodzeniu – k. 68, zgody na pobyt w Klinice (...) i zabiegi – k. 69, plan postępowania z noworodkiem – k. 70, obserwacje pielęgniarskie – k. 71-72, obserwacje lekarskie – k. 73, opis postępu choroby – k. 74-92, karty obserwacyjne – k. 93-94, karta opieki pielęgniarskiej i bieżąca ocena stanu noworodka – k. 95-112, dokumentacja dot. przetaczania krwi – k. 113—148, książeczka zdrowia dziecka – k. 149-156, obowiązkowe szczepienia – 157-158, karta monitorowania leczenia żywieniowego noworodków – k. 159, karta kwalifikacji do żywienia pozajelitowego – k. 160—161, zgoda rodziców na podanie mleka z banku mleka kobiecego – k. 162, , karta karmienia pokarmem z banku – k. 163-, karta obserwacyjna wkłucia obwodowego – k. 164-165, karta obserwacyjna wkłucia centralnego – k. 166, raport próbek -k. 167-176, arkusz oceny gospodarki wapniowo-fosforowej noworodka – k. 177, wyniki badań – k. 178-203, k. 209, USG – k. 204-205, k. 208, k. 210, konsultacja specjalistyczna – k. 206-207, k. 211, zgoda na wykonanie wkłucia centralnego – k. 212-214, zgoda na chirurgiczne zamknięcie przewodu B. – k. 215, k. 219, zgoda na wykonanie znieczulenia – k. 216, k. 218, zgoda na operację – k. 217, k. 220, dokumentacja anestezjologiczna – k. 221-233, epikryza wypisowa – k. 234, k. 240, karta informacyjna leczenia szpitalnego – k. 235-239, dokumentacja z sekcji zwłok – k. 241-248, dokumentacja w aktach szkody - płyta CD k. 257)

W toku postępowania likwidacyjnego przed (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (...) Publiczny Szpital (...) PUM w S. przedstawił swoje stanowisko na podstawie pism lekarzy kierujących Kliniką (...) w/w szpitala i Kliniką (...). Według lekarza kierującego Kliniką (...) cały proces diagnostyczny, leczniczy i pielęgnacyjny podczas hospitalizacji P. D. (1) w Klinice był zgodny z aktualną wiedzą medyczną i opierał się na obowiązujących standardach. Lekarz kierujący Kliniką (...) wskazał że podczas przeprowadzonej operacji przez prof. B. doszło do błędnego rozpoznania miejsca zabiegu. Zamiast podwiązania przetrwałego przewodu tętniczego podwiązano tętnicę płucną lewego płuca. W dalszej części pisma lekarz wskazał, że nie podejmuje się oceny przeprowadzonej operacji ponieważ nie ma specjalizacji kardiochirurgii dziecięcej.

Prof. dr hab n. med. M. B. (1), chirurg ogólny, specjalista kardiochirurg, transplantolog kliniczny wskazał, że 1) w przypadku podwiązania lewej tętnicy płucnej w czasie operacji skrajnie niewydolnego oddechowo dziecka doszłoby do natychmiastowego spadku saturacji z powodu gwałtownego zmniejszenia ukrwienia czynnej powierzchni płuc, natomiast od chwili rozpoczęcia operacji do jej zakończenia saturacja wynosiła 95% przy użyciu 100% O2 i była dokładnie taka sama jak w chwili rozpoczęcia operacji 2) pooperacyjna niedrożność lewej tętnicy płucnej mogła powstać w wyniku rozwarstwienia naczynia lub obrzęku w miejscu wykonanej operacji; 3) w czasie sekcji nie stwierdzono drożnego przewodu tętniczego.

dowód pisma z 13.01.2021, 31.12.2020, 04.01.2020, 14.01.2020 w aktach szkody - płyta CD k. 257

W dniu 15 stycznia 2021 r. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wypłacił P. D. (3) odszkodowania w wysokości 30.000 zł.

W dniu 15 stycznia 2021 r. (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wypłacił B. D. odszkodowania w wysokości 30.000 zł.

(dowód: decyzja – k. 19, k. 21, potw. przelewu – k. 20, k. 22, lista wypłat odszkodowań – k. 23)

W dniu 9 marca 2021 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty 60.000 zł informując, że w związku ze zdarzeniem z dnia 5 maja 2020 r. wypłacone zostało odszkodowanie z obowiązkowego ubezpieczenia OC medycznego. Nadto, że z zebranej dokumentacji wynika, że w chwili zdarzenia osoba odpowiedzialna za wyrządzenie przedmiotowej szkody posiadała ochronę ubezpieczeniową w ramach umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A.

W dniu 23 kwietna 2021 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 60.092,06 zł z związku ze zdarzeniem z dnia 5 maja 2020 r.

(dowód: wezwanie do zapłaty z dn. 09.03.2021 r. – k. 28, wezwanie do zapłaty z dn. 23.04.2021 r. – k. 29)

W dniu 27 kwietnia 2021 r. pozwany poinformował, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności cywilnej po stronie jego ubezpieczonego, a tym samym odpowiedzialności odszkodowawczej, w ramach umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

(decyzja pozwanego – k. 30-31)

Przed Rzecznikiem Praw Pacjenta B. i P. D. (3) wszczęli postępowanie, w którym zgłosili zastrzeżenia dotyczące nienależycie udzielonych świadczeń zdrowotnych małoletniej P. D. (1) w Klinice (...) podmiotu leczniczego w okresie 11 kwietnia 2030 r, do 8 maja 2020 r.

Konsultant medyczny w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta stwierdził, że postępowanie personelu medycznego było zgodne z aktualną wiedzą medyczną, ale bez należytej staranności.

Po przeanalizowaniu sprawy Rzecznik Praw Pacjenta uznał, że prawo pacjentki do świadczeń zdrowotnych zostało naruszone, gdyż świadczenia zdrowotne udzielone pacjentce w warunkach Kliniki (...) podmiotu leczniczego nie były zrealizowane z dołożeniem należytej staranności.

(dowód: stwierdzenie naruszenia prawa pacjenta – k. 25-27)

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujące się w aktach sprawy. Sąd dał wiarę tym dowodom albowiem ich prawdziwość nie budziła, w ocenie Sądu, jakichkolwiek wątpliwości. Wiarygodność i autentyczność przedłożonych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

W ocenie Sądu powództwo należało oddalić w całości.

Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego jako ubezpieczyciela lekarza M. B. (1) kwoty 60.000 zł, którą wypłacił na rzecz poszkodowanej P. D. (1) jako ubezpieczyciel (...) Publicznego szpitala (...) w S..

Jakkolwiek powód nie wskazał w uzasadnieniu pozwu konkretnej podstawy prawnej powództwa, wskazać należy, że podstawę prawną powództwa stanowi § 7 pkt 5 i 6 umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w zw z art 471 k.c. w zbiegu z art. 445 kc w zw z art 446 k.c., art. 6 ust. 1 i 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i rzeczniku Praw Pacjenta oraz art. 828 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania.

Zastosowanie art 828 k.c. oznacza, że roszczenie o odszkodowanie przysługuje ubezpieczającemu w stosunku do sprawcy szkody przechodzi na ubezpieczyciela. Wierzycielem z tego tytułu staje się więc ten ostatni. W wyniku zastosowania w/w przepisu nie dochodzi do kreacji nowego roszczenia, regres ubezpieczeniowy nie tworzy nowego, odmiennego rodzajowo roszczenia, lecz stanowi jedynie podstawę prawną przejścia istniejącego roszczenia poszkodowanego przeciwko odpowiedzialnej osobie trzeciej na ubezpieczyciela, do wysokości zapłaconego odszkodowania. W wyniku zastosowania w/w przepisu nie dochodzi do kreacji nowego roszczenia. Zmienia się tylko osoba uprawniona do domagania się zapłaty od sprawcy szkody. Regres ubezpieczeniowy polega więc jedynie na zmianie wierzyciela następującej z mocy ustawy do wysokości zapłaconego przez ubezpieczyciela odszkodowania (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2017r., I ACa 26/16, LEX nr 2433262).

W świetle art. 828 § 1 k.c. przesłankami nabycia roszczenia przez ubezpieczyciela są: odpowiedzialność sprawcy szkody i wypłata odszkodowania.

W sprawie niespornym jest, że powód wypłacił P. D. (3) i B. D. kwoty po 30.000 zł, łącznie 60.000 zł tytułem odszkodowania z ubezpieczenia OC - zadośćuczynienie za krzywdę (art 446 k.c.).

Sporna w sprawie jest odpowiedzialność ubezpieczonego M. B. (1), pozwany stwierdził bowiem, że brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności cywilnej po stronie ubezpieczonego M. B. (1), a tym samym brak odpowiedzialności odszkodowawczej po stronie pozwanego, w ramach umowy ubezpieczenia OC.

Rzeczą powoda w sprawie było zatem wykazanie odpowiedzialności ubezpieczonego M. B. (1) na podstawie § 7 pkt 5 i 6 umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w zw z art 471 k.c. w zbiegu z art. 445 kc w zw z art 446 k.c., art. 6 ust. 1 i 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i rzeczniku Praw Pacjenta.

Wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem treści przepisu art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Roszczenie ubezpieczyciela oparte na art. 828 § 1 k.c. podlega bowiem ogólnym zasadom w zakresie rozkładu ciężaru dowodu w procesie. W niniejszej sprawie na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, że zabieg operacyjny P. D. (1) wykonany przez M. B. (1) został przeprowadzony niewłaściwie i doszło do błędu medycznego polegającego na podwiązaniu lewej tętnicy płucnej zamiast przewodu tętniczego. Zasadniczym dowodem, który pozwalał na ustalenie w sprawie ww. okoliczności i zarzucenie braku należytej staranności, skutkującego uwzględnieniem żądania zapłaty z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej w ramach umowy ubezpieczenia OC, był dowód z opinii biegłego sądowego, o którego przeprowadzenie wnioskował powód. Sąd w dniu 16 lipca 2024 r. dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu chirurgii dziecięcej/kardiochirurgii dla stwierdzenia faktu czy M. B. (1) niewłaściwie przeprowadził zabieg operacyjny P. D. (1), czy M. B. (1) dopuścił się błędu medycznego związanego z wykonaniem w/w zabiegu operacyjnego, czy wystąpił błąd medyczny polegający na podwiązaniu lewej tętnicy płucnej zamiast przewodu tętniczego, czy M. B. (1) dopuścił się braku należytej staranności przy wykonywaniu w/w zabiegu operacyjnego, czy ewentualny błąd medyczny wynikał z niedbalstwa albo z braku ostrożności lekarza, który działając z wymaganą przezornością mógłby błędu tego uniknąć, a jeśli doszło do błędu medycznego - jaka była przyczyna zgonu poszkodowanej na skutek błędu medycznego spowodowanego przez lekarza M. B. (1), czy istniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy nieprawidłowym działaniem ubezpieczonego lekarza M. B. (1) a śmiercią poszkodowanej P. D. (1). Jednocześnie Sąd zobowiązał stronę powodową do uiszczenia zaliczki na poczet kosztów opinii biegłego w kwocie 6.000 zł w terminie 14 dni pod rygorem pominięcia dowodu. Pełnomocnik powoda odebrała zobowiązanie w dniu 14 sierpnia 2024 r. i nie uiściła w przewidzianym terminie powyższej kwoty, nie złożono także wniosku o zwolnienie powoda od uiszczenia zaliczki w całości lub w części. W związku z tym, Sąd postanowieniem z dnia 16 września 2024 r. uchylił postanowienie z dnia 16 lipca 2024 roku w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu chirurgii dziecięcej/kardiochirurgii i pominął tą czynność procesową – na podstawie art. 130 ⁴ § 5 k.p.c.

Podkreślić należy, że pozostały materiał dowodowy w sprawie nie pozwalał na stwierdzenie odpowiedzialności M. B. (1). Powód przedłożył wraz z pozwem niepodpisany przez autora wydruk opinii lekarza P. N. (k. 24), sporządzonej na potrzeby postępowania likwidacyjnego, jednak w ocenie Sądu stanowiła ona jedynie opinię prywatną, której nie można potraktować jako dowodu z opinii biegłego w rozumieniu art. 278 k.p.c. Ustalenie odpowiedzialności po stronie M. B. (2) wymagało wiadomości specjalnych, których mógł udzielić jedynie biegły sądowy, biorąc pod uwagę wysoce specjalistyczny charakter przeprowadzonego zabiegu. Nadto, do akt sprawy złożono dokumenty, które wzbudzają wątpliwości co do odpowiedzialności ubezpieczonego M. B. (1) - protokół sekcji zwłok małoletniej nie udziela odpowiedzi na pytanie czy doszło do błędu medycznego, M. B. (1) zaprzeczył był popełnił błąd lub nie dochował należytej staranności w toku operacji i przedstawił logiczne wyjaśnienie swojego stanowiska, opinia lekarza kierującego Kliniką (...) wskazuje, że cały proces diagnostyczny, leczniczy i pielęgnacyjny podczas hospitalizacji O. D. w Klinice był zgodny z aktualną wiedzą medyczną i opierał się na obowiązujących standardach. Także z pisma Rzecznika Praw Pacjenta nie wynika, by prawa pacjenta naruszył konkretnie M. B. (1). Konsultant medyczny w Biurze Rzecznika Praw Pacjenta w opinii wskazał m.in., że "przebieg operacji był niepowikłany — bezproblemowy. Kardiochirurg zidentyfikował przewód B. i podwiązał go. Pacjentka została przekazana z B. Operacyjnego 5 maja 2020 r. do Oddziału Intensywnej Terapii około godz 11.00. Po pacjentki jej stan kliniczny istotnie się pogorszył. Podjęto próbę farmakologicznego wymuszenia diurezy (DP i F. i.v.). Wystąpiły obrzęki uogólnione. 7 maja 2020 r. skonsultowano pacjentkę kardiologicznie. W badaniu echokardiogaficznym potwierdzono przepływ przez przewód B. na takim samym poziomie jak przed operacją, natomiast nie stwierdzono przepływu przez tętnicę płucną lewą co potwierdziło badanie autopsyjne przeprowadzone 12 maja 2020 r. Badanie autopsyjne nie odniosło się do kwestii funkcjonowania (...), patomorfolog enigmatycznie opisał zamknięcie naczynia odchodzącego od pnia płucnego do wnęki płuc. Anatomicznie (...) odchodzi od rozgałęzienia tętnic płucnych do aorty zstępującej na poziomie odejścia tętnicy podobojczykowej lewej. Istotą leczenia jest identyfikacja struktur, narządów, naczyń operowanych. Jak wynika z Protokołu Operacyjnego kardiochirurg bez problemu zidentyfikował naczynie — (...). Jak wynika z wyjaśnień kardiochirurga były trudności śródoperacyjne, które nie zawarł w opisie operacji w protokole dnia 5 maja 2020 r. W sytuacji nagłego pogorszenia się stanu klinicznego nie skonsultowano pacjentki kardiologicznie. Prawdopodobnie wcześniejsza konsultacja kardiologiczna - echokardiografia wykazałaby problem pogorszenia się stanu klinicznego pacjentki. Pacjentka została skonsultowana kardiologicznie dopiero po dwóch dobach, konsultacja wykazała problem kliniczny pacjentki co potwierdziła sekcja zwłok. Dalej Konsultant medyczny wskazał, że nie wiadomo czy pacjentkę w przypadku prawidłowego przebiegu leczenia po urodzeniu doprowadzono by do dobrego stanu klinicznego. Była bardzo przedwcześnie urodzona i bardzo niedojrzała pod względem budowy i funkcji narządów, ale zwłoka w przeprowadzeniu operacji pomimo stwierdzenia braku skuteczności leczenia farmakologicznego i braku innych metod leczenia a następnie zwłoka ze zdiagnozowaniem problemu klinicznego pacjentki po operacji (ten sam problem) nie pomogła pacjentce w procesie leczenia." Rzecznik Praw Pacjenta jedynie ogólnie stwierdził, że świadczenia zdrowotne udzielone pacjentce w warunkach Kliniki (...) podmiotu leczniczego nie były zrealizowane z dołożeniem należytej staranności.

Powyższe przesądza - w ocenie Sądu - o uzasadnionych wątpliwościach co do tego, czy lekarz M. B. (1) dopuścił się błędu lub zaniedbania, wątpliwości te mogłaby rozwiać jedynie opinia biegłego. Nie jest jednak rzeczą sądu wyręczanie strony w wykazywaniu twierdzeń środkami dowodowymi, w szczególności, gdy strona jest ubezpieczycielem, tj. podmiotem profesjonalnym, reprezentowanym przez pełnomocnika profesjonalnego.

Z uwagi na fakt, iż mimo wezwania powód, który zgłosił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego nie uiścił zaliczki na poczet kosztów opinii biegłego, wniosek ten został oddalony (art. 130 ⁴ k.p.c.), a w konsekwencji opinia w niniejszej sprawie nie została przeprowadzona. W takiej zatem sytuacji, należało przyjąć, iż powód na którym zgodnie z treścią art. 6 k.c. spoczywał ciężar wykazania zasadności swojego roszczenia, nie uczynił zadość temu obowiązkowi, co skutkowało oddaleniem powództwa w pkt I wyroku.

Powód był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, w takiej sytuacji - w ocenie Sądu - brak było podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego sądowego z urzędu. Podkreślić należy, że gdyby za każdym razem, kiedy strona nie uiści należnej zaliczki na poczet wnioskowanego dowodu z opinii biegłego, sąd miałby dokonywać tej czynności z urzędu, to art.130 ⁴ § 5 k.p.c. byłby w praktyce zbędny.

O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na podstawie 98 § 1 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Powód przegrał sprawę w całości, w związku z tym Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku, obciążając powoda kosztami postępowania. Pozwany poniósł w sprawie koszty w wysokości 5.400 zł, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym ustalone na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2023.1935 t.j.) oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Dlatego Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.417 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty na zasadzie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

I C 73/24

ZARZĄDZENIE

1.  odnotować w rep C i kontrolce uzasadnień

2.  odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem pełnomocnikowi pozwanego

3.  ustalić czy pełnomocnik powoda uiścił opłatę od wniosku (k. 301) w kwocie 100 zł, jeśli nie wezwać do uiszczenia opłaty od wniosku o uzasadnienie wyroku w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni p/r odrzucenia wniosku

4.  z wpływem lub za 21 dni - do rąk