Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Sopocie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 listopada 2024 r.

Sąd Rejonowy w Sopocie, I Wydział Cywilny

Przewodniczący: SSR Anna Olszewska – Kowalska

Protokolant: sek.sąd. Magdalena Trąbicka-Patron

po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 roku w Sopocie,

na rozprawie

sprawy

z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w S.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. kwotę 1250 (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 października 2020 roku do dnia zapłaty,

II.  w pozostałym zakresie oddala powództwo,

III.  zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. kwotę 1306,16 zł ( jeden tysiąc sześć złotych szesnaście groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty,

IV.  zwraca od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Sopocie na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. kwotę 276,94 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych dziewięćdziesiąt cztery grosze) tytułem nadpłaconej zaliczki na poczet kosztów wynagrodzenia biegłego sądowego.

Sygnatura akt I C 127/24

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) S.A. w S. na rzecz powoda kwoty 2.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 10 października 2020 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, iż w dniu 12 sierpnia 2020 r. uszkodzony został pojazd marki S. (...) o nr rej. (...). W związku z powstałą szkodą wynajęto pojazd zastępczy marki N. (...), z którego poszkodowany korzystał 23 dni. Stawka za najem pojazdu nie przekraczała stawek rynkowych dla segmentu D, do którego należał pojazd uszkodzony. Pozwana odmówiła zwrotu części kosztów najmu pojazdu zastępczego, zapłaciła 1.425 zł, uznając swoją odpowiedzialność co do zasady. Pozwana nie uregulowała odszkodowania w wysokości 4.325 zł, z czego powód niniejszym pozwem dochodzi odszkodowania w kwocie 2.000 zł za najem (8 dni nieuznane x 250 zł = 2000). (pozew – k. 4-6)

Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 23 stycznia 2024 r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego w Sopocie uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty – k. 31)

Pozwany (...) S.A. w S. zaskarżył powyższy nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany wskazał, iż uszkodzony pojazd należał do segmentu C i stawkę odpowiednią dla tego segmentu przyjęto do rozliczenia. Uszkodzony pojazd to S. (...), który jest zaszeregowany jako pojazd segmentu C, wobec tego pozwany zweryfikował stawkę jak dla pojazdów segmentu C. Również pojazd wynajmowany nie należy do segmentu D, jest to bowiem pojazd zaszeregowany jako (...) segmentu C.

Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego zorganizował poszkodowanemu wynajęcie pojazdu zastępczego za znacznie niższe stawki. Informacja o możliwości najmu pojazdu zastępczego została przedstawiona poszkodowanemu w dniu zgłoszenia szkody, tj. 12 sierpnia 2020 r. Poszkodowany z propozycji najmu nie skorzystał i najmował samochód za ponad dwukrotnie wyższą stawkę. Powód nie udowodnił, aby stawka 250 zł brutto/dobę była stawką rynkową, ale przede wszystkim miał możliwość wynajęcia pojazdu za cenę 95 zł brutto/dobę.

Pozwany zaprzeczył również, aby najem pojazdu zastępczego przez 23 dni pozostawał w normalnym związku przyczynowym, okres maksymalnie 15 dni był wystarczający, aby poszkodowany przeprowadził wszystkie czynności niezbędne do likwidacji szkody. (sprzeciw – k. 34-37)

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 12 sierpnia 2020 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki S. (...) o nr rej. (...), stanowiący własność J. B.. Sprawca szkody był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. w S..

(okoliczności bezsporne, nadto dowód: dowód rejestracyjny, raport szkody, na płycie CD – k. 48)

W dniu 12 sierpnia 2020 r. poszkodowany J. B. zawarł z powodem umowę najmu pojazdu zastępczego marki N. (...) o nr rej. (...). Strony ustaliły cenę za wynajem tego pojazdu zastępczego na kwotę 250 zł brutto za dobę. Okres najmu pojazdu trwał 23 dni, do 4 września 2020 r.

Pojazd marki S. (...) o nr rej. (...) wykorzystywany był przez poszkodowanego do wykonywania czynności życia codziennego. Poszkodowany nie miał możliwości korzystania z innego pojazdu w czasie likwidacji szkody, nie posiadał też środków na zakup nowego pojazdu.

Dnia 9 września 2020 r. powód wystawił fakturę VAT nr (...) dokumentującą należności z tytułu wypożyczenia wyżej wskazanego pojazdu, opiewającą na kwotę 5.750 zł brutto.

(dowód: umowa najmu – k. 7, oświadczenie – k. 8,k. 9, protokół zdawczo-odbiorczy – k. 10-11, faktura VAT – k. 14, załącznik do umowy najmu – k. 12)

W dniu 12 sierpnia 2020 r. poszkodowany jako cedent i powód jako cesjonariusz zawarli umowę cesji wierzytelności obejmującą prawo do odszkodowania za korzystanie z samochodu zastępczego w okresie od dnia powstania szkody komunikacyjnej do dnia zakończenia naprawy pojazdu cedenta, zakończenia postępowania likwidacyjnego lub okresu niezbędnego do nabycia innego pojazdu, przysługującego poszkodowanemu w związku ze szkodą komunikacyjną z dnia 12 sierpnia 2020 r.

(dowód: umowa cesji z dn. 12.12.2020 r. – k. 24)

W dniu 12 sierpnia 2020 r. pozwany potwierdził zgłoszenie szkody na adres SZKODY.P.@ (...).C., przesyłając w załączniku informację o warunkach najmu pojazdu zastępczego w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.

(dowód: potwierdzenie zgłoszenia szkody wraz z załącznikiem w aktach szkody na płycie CD – k. 48)

W dniu 11 września 2020 r. pozwany przyznał odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego w wysokości 1.425 zł brutto, ustalone w oparciu o fakturę VAT.

Nadto pozwany poinformował, iż dokonał weryfikacji stawki dobowej, wynikającej z przedłożonej faktury VAT za wynajęcie pojazdu zastępczego do 95,00 zł oraz, że biorąc pod uwagę cenniki, wynegocjowane z renomowanymi wypożyczalniami, oferującymi pełną gamę modeli oraz gwarantującymi nienaganny stan wynajmowanych pojazdów firmą (...), firmą (...) a C. i firmą 99 (...) a (...) cena najmu pojazdu klasy C wynosi 95,00 zł.

Pozwany podkreślił, że wyrażał chęć zorganizowania pojazdu zastępczego dla poszkodowanego, gdzie było możliwe wynajęcie odpowiedniego pojazdu za cenę wskazaną powyżej. Wybór firmy wynajmującej należy do poszkodowanego, jednak decyzja w tym zakresie nie może powodować wzrostu zobowiązania ubezpieczyciela ponad niezbędny, uzasadniony zakres także w zakresie wysokości kosztu najmu.

Okres najmu ustalono na 15 dni w poniższy sposób:

- data zgłoszenia szkody (12.08) – data oględzin (19.08) – 7 dni

- oczekiwanie na cz. zamienne – 1 dzień

- technologiczny czas naprawy – 4 dni

- dni wolne od pracy – 2 dni

- dni organizacyjne- 1 dzień

(dowód: decyzja pozwanego z dn. 11.09.2020 r. – k. 17-18, decyzja pozwanego z dn. 20.12.2021 r. – k. 34-35)

W dniu 22 września 2020 r. pozwany, w odpowiedzi na otrzymaną korespondencję poinformował, że dokonał ponownej analizy dokumentacji szkodowej i nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska.

(dowód: decyzja pozwanego z dn. 22.09.2020 r w aktach szkody na płycie CD – k. 48)

Uzasadniony i niezbędny okres najmu pojazdu zastępczego w niniejszej sprawie powinien wynieść 20 dni i powinien mieścić się w przedziale od 12 sierpnia 2020 r., godz. 11.50 do dnia 31 sierpnia 2020 r. do końca dnia.

Obowiązujące stawki najmu pojazdów w 2020 r. dla województwa (...) dla pojazdów klasy C (...) oscylowały w przedziale 150 zł – 325 zł netto, zastosowana przez powoda stawka w wysokości 223,50 zł netto mieści się w tym przedziale.

(dowód: opinia biegłego sądowego rzeczoznawcy samochodowego F. G. – k. 92-102)

Sąd zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dowodach wyżej wymienionych. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty dołączone do akt sprawy, ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich z urzędu.

Sąd uznał za wiarygodną opinię biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, budowy i eksploatacji pojazdów samochodowych oraz kalkulacji kosztów napraw pojazdów, F. G.. Opinia została sporządzona przez osobę dysponującą wiedzą specjalną, była wewnętrznie spójna. Brak było podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Opinia w pełni odnosiła się do tezy dowodowej. Biegły dokonał szczegółowej analizy przedłożonych mu akt oraz zawartych w nich dowodów. Szczegółowo przedstawił tok swojej analizy oraz podstawy wywiedzionych wniosków. Wnioski opinii zostały sformułowane w sposób klarowny, jednoznaczny i stanowczy.

W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego żądanie pozwu zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.

Zgodnie z art. 822 § 1 i 2 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Przepisy kodeksu cywilnego (art. 361-363 k.c.) precyzują, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. W sytuacji gdy poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Ponadto w myśl art. 19 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 854) poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Bezspornym jest, iż na skutek zdarzenia z dnia 12 sierpnia 2020 roku i uszkodzenia pojazdu marki S. (...) o nr rej. (...) poszkodowany J. B. utracił możliwość korzystania z uszkodzonego pojazdu. Utrata tego uprawnienia właścicielskiego jest niewątpliwie uszczerbkiem majątkowym. Koszty najmu pojazdu zastępczego za okres pozbawienia możliwości korzystania z uszkodzonego pojazdu są stratą poszkodowanego związaną przyczynowo z kolizją.

W niniejszej sprawie powód twierdził, że uzasadniony okres najmu wynosił 23 dni, przy zastosowaniu stawki dobowej czynszu najmu w kwocie 250 zł brutto. Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego zweryfikował zasadny okres najmu pojazdu zastępczego do 15 dni jak i dobową stawkę czynszu najmu pojazdu do kwoty 95 zł brutto. Pozwany wskazał, że jest to koszt najmu jaki powstałby, gdyby poszkodowany skorzystał z oferty organizacji pojazdu zastępczego u ubezpieczyciela. A zatem, w niniejszej sprawie, sporny pozostawał uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego oraz wysokość dobowej stawki czynszu najmu. Przy czym w treści pozwu powód domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 2000 zł tytułem najmu pojazdu w zakresie 8 dni nieuznanych przez ubezpieczyciela po stawce 250 zł.

W toku przedmiotowego postępowania pozwany powoływał się na to, iż firmy z nim współpracujące oferowały najem pojazdu zastępczego odpowiadającego klasie pojazdu uszkodzonego za cenę 95 zł brutto za dobę. Skoro więc poszkodowany miał realną możliwość najmu pojazdu zastępczego za tę stawkę, to koszt najmu przewyższający tę stawkę nie był uzasadniony ani celowy. Pozwany zarzucił poszkodowanemu brak współdziałania w celu minimalizacji zakresu szkody (art. 354 § 2 k.c.).

Sąd zważył, że pozwany wykazał, że po przyjęciu zgłoszenia szkody poinformował powoda, jako upoważnionego do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego w imieniu poszkodowanego, o możliwości zorganizowania najmu pojazdu zastępczego w wypożyczalniach współpracujących z pozwanym. Sąd ustalił tę okoliczność na podstawie wiadomości e-mail z dnia 12 sierpnia 2020 r. W ocenie Sądu informacje te nie stanowią jednak oferty. Brak jest dowodu, że pozwany miał realną możliwość zorganizowania najmu pojazdu z segmentu odpowiadającego klasie pojazdu uszkodzonego w miejscu zamieszkania poszkodowanego przez cały okres niezbędny do zakończenia naprawy pojazdu. Sąd zważył, że z treści wiadomości e-mail wskazującej na propozycję najmu pojazdu zastępczego nie wynikają żadne konkretne warunki najmu, a jedynie stawka dobowa za najem pojazdów z określonych segmentów. W ocenie Sądu, nie ma podstaw do stawiania poszkodowanemu zarzutu nielojalnego zachowania, czy przyczynienia się do zwiększenia szkody poprzez nieskorzystanie z propozycji najmu pojazdu zastępczego zorganizowanego za pośrednictwem pozwanego. Powód złożył poszkodowanemu konkretną ofertę wynajęcia pojazdu zastępczego, na podstawie której strony zawarły umowę najmu pojazdu zastępczego obejmującą cały okres likwidacji szkody. Poszkodowany nie znając warunków najmu pojazdu oferowanych przez pozwanego nie mógł porównać tych warunków, z warunkami najmu oferowanego przez firmę powoda i nie mógł mieć pewności, że najem ten będzie równie korzystny jak w przypadku oferty powoda. Nadto, powód oferował najem pojazdu zastępczego po jednolitej stawce, natomiast podmioty współpracujące z pozwanym nie gwarantowały najmu pojazdu zastępczego po tej samej stawce uznanej przez pozwanego przez cały niezbędny okres. Ponieważ okres najmu bezpośrednio po zaistnieniu kolizji oraz w momencie udostępnienia poszkodowanemu pojazdu zastępczego przez powoda, jak i kwalifikacja szkody pozostawały w tamtym momencie niesprecyzowane, mogłoby się okazać, że po upływie okresu najmu uznanego przez pozwanego poszkodowany pozostałby bez pojazdu zastępczego lub zostałby obciążony kosztami najmu. Tymczasem powód oferował poszkodowanemu rozliczenie najmu pojazdu zastępczego w długim terminie, co było dla poszkodowanego korzystne i bezpieczne pod względem finansowym, ponieważ zyskał czas na wyegzekwowanie kwoty odszkodowania od pozwanego.

Sąd zważył, że zgodnie z opinią biegłego sądowego uzasadniony i niezbędny okres najmu pojazdu zastępczego w niniejszej sprawie powinien wynieść 20 dni i powinien mieścić się w przedziale od 12 sierpnia 2020 r., godz. 11.50 do dnia 31 sierpnia 2020 r. do końca dnia. Obowiązujące stawki najmu pojazdów w 2020 r. dla województwa (...) dla pojazdów klasy C (...) oscylowały w przedziale 150 zł – 325 zł netto, zastosowana przez powoda stawka w wysokości 223,50 zł netto mieści się w tym przedziale.

Wobec powyższego za okres 5 dni (z 8, na które wskazał powodów w uzasadnieniu pozwu) za który pozwany odmówił wypłaty odszkodowania brak było podstaw do obniżenia stawki najmu i zastosowania innej stawki niż wynikająca z umowy najmu pojazdu zastępczego. Jak to wskazano wyżej, w okresie za który pozwany odmówił wypłaty odszkodowania, poszkodowany miał prawo do korzystania z pojazdu zastępczego. Zatem skoro ubezpieczyciel odmówił mu prawa do korzystania w tym okresie z pojazdu zastępczego poszkodowany byłby zmuszony wynająć pojazd zastępczy na wolnym rynku według obowiązujących tam stawek. Powód zaoferował poszkodowanemu najem pojazdu w tym okresie według stawek nieodbiegających od stawek rynkowych. Z tych względów w ocenie Sądu za wskazany okres 5 dni, za który ubezpieczyciel odmówił zapłaty odszkodowania, należy się zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego według stawek rynkowych, wskazanych przez powoda.

Ponieważ pozwany nie uwzględnił okresu najmu pojazdu powyżej 15 dni, kolejne 5 dni wynikające z opinii biegłego sądowego należało uznać po stawce z faktury VAT - w wysokości 1.250 zł (5 x 250,00 zł), o czym Sąd orzekł w punkcie I wyroku.

Dalej idące żądanie pozwu oddalono w pkt. II wyroku.

Odnośnie żądania przez powoda zasądzenia na jego rzecz odsetek należy wskazać, iż stosownie do treści art. 481 §§ 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe.

W przedmiotowej sprawie pozwany opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w postaci zapłaty odszkodowania na rzecz powoda. Stosownie bowiem do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o wypadku. Nadto, stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego.

Na podstawie danych zawartych w aktach sprawy Sąd ustalił, iż termin płatności faktury VAT przedłożonej przez powoda przypadał na dzień 9 października 2020 r., zatem od dnia następnego pozwany pozostawał w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia na rzecz powoda. Żądanie odsetek od dnia 10 października 2020 r. należało uznać za zasadne.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., art. 100 zdanie 2 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów. Z uwagi na to, iż powództwo zostało uwzględnione w 62,5%, kosztami procesu w tym zakresie należało obciążyć pozwanego, a w pozostałej części powoda.

Na koszty procesu w niniejszej sprawie składały się:

- koszty poniesione przez powoda w postaci: opłaty od pozwu w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego powoda w wysokości 917 zł (wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900, zł ustalone na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i opłata skarbowa w kwocie 17 zł) oraz wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 1.723,06 zł.

- koszty poniesione przez pozwanego: koszty zastępstwa procesowego pozwanego w wysokości 917 zł (wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 900, zł ustalone na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i opłata skarbowa w kwocie 17 zł).

Łącznie suma kosztów procesu wyniosła 3.757,06 zł. Powód winien był ponieść 37,5 % tych kosztów, a więc 1.408,90 zł, a poniósł 2.840,06 zł. Z tego powodu należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.431,16 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (2.840,06 zł – 1.408,90 zł), o czym orzeczono w pkt. III sentencji wyroku. Na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c. Sąd zasądził od ww. kwoty także odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

W punkcie IV Sąd orzekł na podstawie art. 80 § 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych o zwrocie na rzecz powoda kwoty 276,94 zł tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego sądowego. i rep

2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć:

- pełnomocnikowi powoda przez PI

- pełnomocnikowi pozwanego przez PI

3. Przedłożyć z wpływem lub za 28 dni

S., dnia 10 grudnia 2024 r. SSR Anna Olszewska-Kowalska